maandag 5 december 2016

HOE leerlingen willen leren!


Hoe willen we willen? – Door het EDU-INNOVATION-Team in Nederland


Rick, Sofia, Bart, Amber, Noah, Julia en Paulien, allen 17 jaar oud, vormen de EDU-INNOVATION-Team bij het Ashram College in Alpen aan den Rijn in Nederland.
Je zou kunnen herkennen Sofia, Bart, Amber, Paulien en Noah uit de eduScrum-Keynote zagen we bij de Scrum Day 2016 in Stuttgart.
De studenten gevraagd hun klasgenoten en zichzelf de vraag: hoe kunnen we eigenlijk willen leren?
Uit de antwoorden, hun eigen ervaringen en met een beetje van coaching door Willy Wijnands uit eduScrum ze ontwikkelden een nieuw onderwijs boek. Dit is een korte impressie van deze:


"Weet je nog? Zittend in steeds dezelfde lessen, met uren te luisteren en bijna in slaap vallen?
Er moet een andere manier! Er zijn zo veel mogelijkheden om onderwijs te veranderen.
Op dit moment, de leraar bepaalt de WAT (dat is ok), maar ook hoe we geacht worden te leren. Dat moet veranderen.
Wat als we de rollen en studenten ingeschakeld zichzelf zou worden belast met de voorbereiding en de onderneming klassen? We willen om te bepalen hoe we willen onszelf te leren!




Wij, Rick, Sofia, Bart, Amber, Noah, Julia en Paulien schreef samen hoe de leerlingen willen leren.
We zouden eigenlijk willen leren op een andere manier. Dat de leraren geven ons een leuke en interessante opdracht die iets te maken hebben met het onderwerp heeft en dat we kunnen kiezen hoe te werken aan die opdracht. Wij willen een ander soort les. Een meer innovatieve en creatieve vorm van klasse.
Wij denken dat dit de beste basis voor studenten om te bedenken en bouwen ook nog meer creatieve, innovatieve en - daardoor - een betere en mooiere producten. Aan het eind van de dag hopen we dat we kunnen bijdragen aan meer creatieve, luxe en innovatieve lessen voor zowel studenten en docenten.

Om meer body te geven aan onze zorg, hebben we een enquête onder ongeveer 250 van Willys studenten.

We vroegen ons af en de anderen de vraag:? Hoe willen we om te leren, en wat moeten we anders leren in een "

Sommige van de antwoorden die we hier verzameld:

Hoe wilt u om te leren en wat heb je nodig voor dat?

¥ Ik geef de voorkeur om te leren in groepen.

¥ Flexibiliteit in mijn planning en wat betreft huiswerk.
¥ slechts korte blokken leer niet alle theorie tegelijk.
¥ Meer praktijkvoorbeelden.
¥ Het is goed om een ​​doel te bereiken hebben en wijst die je hebt om te eindigen op uw reis, zodat u kunt plannen voor jezelf met de groep je zit in.

¥ Om vrij werken met de steun en stimulans van iemand om je bezig op een goede manier te houden.
¥ Toelichting op een moment dat je echt nodig hebt.

¥ Ik wil kiezen door mij wat ik wil om te leren in plaats van om dingen die ik al weet te doen. Dat verveelt me.
¥ Tijd om te werken aan mijn eigen tijdens de les.
¥ Om te worden toegelaten tot het internet te gebruiken tijdens de lessen op te zoeken sommige dingen.
¥ Leren door het doen van een praktijkopdracht die zin maakt voor mij.

¥ wil ik goede opdrachten te krijgen in plaats van te vervelen met steeds dezelfde taken.
¥ Om samen te werken in een groep, zodat ik mijn fractie vragen kunt stellen als ik niet dingen te begrijpen.
¥ Om daadwerkelijk te werken met een boek, zodat ik echt dingen kunnen opschrijven.

¥ 10-15 minuten van het onderwijs, de rest van de tijd willen we rustig en op onze eigen werken, de leraar moet zorgen dat.

Drie van de antwoorden samengevat wat de studenten denken:

"Is het niet zo moeilijk om beter onderwijs te maken. We willen in het belang van ons werk te zien, willen we weten waarom we bepaalde dingen te leren. Het hoe we willen bepalen door onszelf. Wat we moeten doen we willen horen van de leerkracht en misschien praten met hem of haar als er iets niet duidelijk is.
Studenten willen weten waarom ze moeten om iets te leren. Van de leraar verwacht dat ze duidelijk te maken wat er is om te leren. Wanneer beide is transparant willen we beslissen hoe het te doen.
Geef ons een duidelijke opdracht en laten we proberen op onze eigen manier binnen de grenzen van uw eisen. Wees er voor ons als we uitleg nodig. Geef ons meer ruimte en vrijheid! "




















vrijdag 9 september 2016

Scrum-Revolution at University


Scrum in education helps students from 18 to 68 to study more successfully. The eduScrum Team Germany meets Professor James "Jim" Hannon, inventor of "ScrumThink", in Boston.


This august we flew to Boston to visit Scrum Inc. Scrum Inc. is the company of Scrum inventor Jeff Sutherland. Patrick Roach, one of the Product Owners of Scrum Inc., introduced us to Jim Hannon.

Jim uses Scrum for his courses with the main emphasis on management and finances at Cambridge College, at Boston University and Northeastern University.
Like Willy Wijnands, eduScrum inventor from the Netherlands, Jim saw that learners could only be a passive and consumptive part of up-front education. Jim tells us about his students, a big part of them are late learners or career changers: "I had a father with tree kids, one was just born. He came into my class - and fell asleep. Every time. I recognized, that I had to make these students part of the learning process, that I had to activate and excite them."

Jim asked himself the following questions:

How do we reengage students in a meaningful way?
How do we create a great student experience?
How do we make students accountable for the learning process?
How do we give students the tools that they need to succeed?
How do we help instructors share their insight and knowledge effectively?

How does Scrum in Jims lectures work?

Jim teaches his students in 14-16 week blocks with a 2-3 hour lecture once a week. His sprints are week sprints in which his students work in teams of four to deliver a learning increment. To achieve their goal they even meet outside the "classroom" to do Stand-Ups e.g. via Google Hangouts.
Unlike in eduScrum, Jim prepares the learning stories, the students do the rest. Individual as well as group achievements are graded. Due to the weekly delivery of an increment of knowledge and the retrospectives on teamwork, Scrum in university is a feedback machine. Learners learn, improve, grow.

As side effect, Jims students can have Agile Working added to their certificates, which they appreciate. "Students can choose from over 500 courses. Of course they like to pick these courses working with agile."

Jims Students can't wait to come to his next seminar

To use Scrum in his lectures had unexpected impact on learning process as well as learning happiness of his students. "I have a couple of adults in my classes who work beside their studies, who have difficult backgrounds. They have a lot to do, but still they can't wait to come to class next week. They love it. They have fun!"
And Jim knows, that he offers tools to his students that are not only good for learning, but good for life.

What's next?

eduScrum from the Netherlands, eduScrum Germany and Agile in Education build up their collaboration from september on.

You can find Jim Hannons Website here: http://www.scrumthink.info/

Alisa Stolze und Peter Fischbach

donderdag 28 april 2016

Agile in Education Global Scrum Gathering

terug
APRIL 28, 2016 
Last week I spent four days in Orlando, FL collaborating with a dozen other folks who are working with Agile practices in Education at the Scrum Alliance Global Scrum Gathering. Most of us met for the first time on Sunday morning, then the group almost doubled in size on Monday, adding even more new faces to the mix.

We accomplished a lot in 3 days. We were able to:
    meet
    get acquainted
    share some of the work we’re doing in our respective projects
    analyze our individual and collective strengths in the collaborative process
    explore common values and principles threaded through our work
    write a collective manifesto for what Agile in Education represents
    evolve said Manifesto into an ‘Agile Education Compass’ (better metaphor)
    design a visual representation of said Compass
    compose a succinct introduction the content of our Compass
    present and share the whole thing at the Open Space
    inspire others around the conversation of Agile in the education space

We all left feeling really good about what we created together, but more importantly we left feeling connected to each other — and, to the larger change that we are working to bring about in the world.
Some of the people I worked with had met each other briefly or worked together in some capacity, but most of us were strangers when we began. For me, this all started by seeing and eventually connecting with John Miller on Twitter, who was doing work with public schools under his brand — Agile Schools. John connected a bunch of human dots and last September set up a call for us to all meet. It’s pretty prevalent for folks in the Agile community to be really excited about the concepts they’re working with, because they’ve probably directly experienced some level of personal or social transformation from engaging with them. In our group, it felt like there was even more excited anticipation, as we all recognize the big problems in Education and the really savvy solutions that Agile can provide.

After our call in September we made some action steps. John really liked the idea of getting us together to see what an Agile Education Manifesto would look like and how it could advance our common goals. Not too much longer we landed on meeting in Orlando in April after John was able to get Scrum Alliance on board with supporting us. We have felt a lot of gratitude for John and the way he held this intention throughout the year and did what needed to be done to bring us together. Thanks, John!!

I did have some reservations — or cautiousness — about this event and what it would produce. I was definitely excited for it and really interested to get to know everyone, but I was a little uneasy about whether or not we would find alignment around what Agile really means in the education space. For one thing, I was representing the radical end of the spectrum here — ALCs are designing outside of the current system, which fully removes us from any curriculum or cultural constraint that the industrial education model may otherwise impose.

What was really amazing for me, was that my concerns wound up being completely dissolved by the second day. Of course, there was, at times, creative tension among us in the group — but never did I feel like, “Oh man, these people just don’t get it”. In fact, the opposite was true. While there are significant differences is the degrees of creative autonomy the students may have in our schools, it was clear to me that everyone I worked with really understood what kids are truly capable of, what they really need, and how an ideal educational experience would be fully self-directed and self-organized.

It felt great to show up as my authentic self and hold the pieces of this work that I believe to be so important and to have others who not only recognized and appreciated my convictions, but passionately embodied their own.

While ALC is committed to showing “another world is possible” as we create in our open sandbox, I absolutely understand how essential it is for others to be bringing these ideas directly into the system that we all want to replace. I believe for major change to occur in Education, the people need to see effective solutions happening all around them. Elements of those solutions need to brought into the current system to create more spaciousness for students and teacher – – to allow them to really access their agency for the first time. Simultaneously, we can be building ALCs and other innovative schools from a foundation of complete composability and creativity.

Ultimately, I believe in a world without “school”. I believe we can have living learning communities in our towns and cities that are self-directed and self organized — completely tapped into the resources that exist all round us and within us. To get something like that we have to pry back the blinders — we have to give people access to themselves and to different language that is inherently co-creative.
I was so happy to meet and work with these brilliant, big-hearted people who believe in giving students (and adults!) the trust that we all need to start creating the world we want to live in.

*Gratitude bow* to you all:
    Arno Delhij
    Guido van Dijk
    Mark French
    Erin Horn
    Marmy Kondras
    John Miller
    Martin Peters
    Robert Rodenbaugh
    Krissyn Sumare
    Mike Vizdos (facilitator)
    Marian Willeke
    Willy Wijnands


by Tomis

eduScrum in Orlando April, 18-20 2016



Willy Wijnands en Arno Delhij van het eduScrum team zijn door Scrum Alliance.org uitgenodigd om naar Orlando te komen samen met andere scholen.
Het samenkomen op deze ScrumAlliance Gathering 2016 van 16 tot en met 22 april is georganiseerd door John Miller Agile Classrooms.

Ons samenzijn, in totaal 13 mensen uit
7 verschillende organisaties en invalshoeken, had als doel om een ‘Agile in Education’ manifesto op te stellen.

            
We hebben intensief en hard met elkaar gewerkt om tot een manifesto te komen.
Het is alleen geen manifesto geworden maar een kompas. Een paraplu waaronder we met elkaar en anderen kunnen samenwerken, info delen om zo met en van elkaar te leren.
 Waarom zijn we bij elkaar gekomen? Met elkaar wilden we ervaringen delen om tot een gezamenlijke doelstelling te komen: Hoe we een Agile manier van leren kunnen toepassen in het onderwijs.
                 




Hoe hebben we dat gedaan? Door onze eigen ervaringen en dat van de anderen met elkaar te delen en tot een commitment te komen. Dit gebeurde o.a. door te prioriteren en te stemmen. In groepjes uit elkaar gaan, thema’s uitwerken, bij elkaar komen, feedback ontvangen en verwerken en zo doorgaan tot het uiteindelijke product.
    
Wat hebben we met elkaar opgeleverd? Producten die ons een reis laten maken van waar we nu staan en waar we naar toe kunnen gaan.                
Een overkoepelend kompas waar een ieder op zijn eigen manier binnen de kaders zijn invulling aan kan geven. Iedereen heeft dus zijn eigen kompas!
Verder nog een website
Agile in Education opgezet om onze ervaringen en kennis te kunnen blijven delen. Zo ook via #agileedu op twitter kun je info vinden (tekst, foto’s, video’s,…….)
John Miller legt in het kort het kompas uit.


We hebben ons als ‘Agile in Education’ team mogen presenteren in een Open Space voor 1100 deelnemers. Daarna hebben we een workshop gehouden over Agile leren in education.

 Kijk en luister naar Krissyn, een van onze teamleden die ons Agile in Education Compass presenteert.
      


  In het midden Manny Gonzales, CEO ScrumAlliance, die onze bijeenkomst mogelijk gemaakt heeft.

Het ‘Agile in Education’ komt nu maandelijks online bij elkaar om onze ervaringen met elkaar te delen. Deze info verwerken we in onze trainingen zodat eduScrum als middel in ‘Agile in Education’ zich dynamisch blijft vernieuwen en ontwikkelen.
Al met al is het een geweldige ervaring geweest en mooi om hier deelnemer van te mogen
         

       
                   Willy Wijnands    -    John Miller    -   Arno Delhij
                
eduScrum team        -      Agileschools     -   eduScrum team

Willy Wijnands,

Leraar scheikunde op het Ashram College
Grondlegger van eduScrum

maandag 26 oktober 2015

Op zoek naar het geheim van eduScrum

Homepage


Op zoek naar het geheim van eduScrum

Er zijn tal van die dingen waar je nooit op uitgeleerd bent. Hoewel ik al een tijdje meeloop op veel en diverse plekken in en om het onderwijs (zie bijvoorbeeld mijn LinkedIn-profiel), leer ik nog steeds elke dag. En dat is leuk! Een leven lang leren … Het komt mij wel goed uit! Zo volgde ik laatst een cursus eduScrum. Dat moet ik natuurlijk even uitleggen.

Het M-Tech-project *
Momenteel werk ik o.a. voor het M-Tech-project. Dat is een project van het Platform Bèta Techniek (PBT) dat beoogt exacte en technische vakken meer gezicht te geven op vmbo TL. Met als uiteindelijk doel dat meer leerlingen vakken zoals wiskunde, natuurkunde en scheikunde kiezen, dat meer leerlingen interesse krijgen voor exact en technologie en dat meer leerlingen kiezen voor een vervolgopleiding in de technische sector. Meer dan 100 mavo-scholen proberen dat te bewerkstelligen door in netwerken met elkaar te werken aan onderwijsvernieuwing, aan aandacht voor technologie, aan aandacht voor beroepen en opleidingen, aan professionaliseren van docenten, aan samenwerken met beroepsonderwijs en met bedrijven. Om scholen hierbij te helpen is er o.m. een programma van cursussen waaraan zij kunnen deelnemen. En een cursus eduScrum is er daar een van.
Ik vind het M-Tech-project een leuk project, omdat het direct werken aan onderwijs is. Het gebeurt allemaal in de school en in de klas! Hoewel mijn rol in het project een ondersteunende en helpende is (officieel heet ik bij het PBT een expert) mocht ik toch meedoen aan de cursus. En dat was een prettige, nuttige en leerzame ervaring.

EduScrum
Uiteraard ga ik hier niet even uitleggen wat eduScrum is, daarover staat genoeg op de eduScrum-site. Maar het moge duidelijk zijn dat eduScrum een mooi hulpmiddel kan zijn om enthousiast en enthousiasmerend met science en techniek bezig te gaan. Immers, leerlingen kunnen onderzoekend en ontwerpend leren als ze dat zelf doen, zelf verantwoordelijk zijn en zelf actief leren. De leerlingen leren en de docent helpt. De eduScrum-aanpak biedt die mogelijkheid.

De cursus
De cursus bestaat uit twee hele dagen en, zo’n zes weken later, nog een derde halve dag. Op de eerste donderdag zaten dus om negen uur zo’n 20 M-Tech’ers, voor het overgrote deel (gelukkig!) docenten van verschillende scholen, klaar voor de cursus. De vooraf verstrekte informatie, de eduScrumgids, geeft even het gevoel van “oh … wat een boel ingewikkelde structuren, wat veel rollen en activiteiten, wat een Engelse termen, …”. Er lijkt zelfs wel een eigen eduScrum-vakjargon te zijn. De enthousiaste cursusgever Arno legt al veel stukjes op hun plaats. Met een diverse keuze uit werkvormen (teach as you preach), waarmee de deelnemers ook enthousiast aan de gang gaan, komt er al een heleboel helderheid. Het gaat die eerste dag vooral om te leren wat scrum is. De verschillende rollen, ceremonies en regels komen aan de hand van actieve opdrachten aan de orde. In telkens weer wisselende groepjes worden de diverse aspecten uitgewerkt. We leren de termen sprint, productowner, team, scrummaster, definition of done, review, etc. Termen die ook na een hele dag nog niet iedereen tot de verbeelding spreken. Allemaal niet dramatisch, het is gewoon het gevoel dat je er nog even doorheen moet. Dat gebeurt de volgende dag.

Ja, toch …
Die vrijdag wordt het allemaal duidelijk. Het gaat nu om het toepassen. Bovendien schuift eduScrum-uitdenker Willy Wijnands aan. Hij is “gewoon” scheikundeleraar. Hij beantwoordt de vele vragen, maar vertelt over ook concrete ervaringen en geeft voorbeelden uit de lespraktijk. Dat wordt gewaardeerd door de deelnemers. We maken scrummend een eigen presentatie over eduScrum.  Cursusleiders Arno en Willy zijn de productowners. De deelnemers werken in zorgvuldig (welke kwaliteiten heb je nodig?) gekozen teams fanatiek aan hun opdracht. De presentaties zijn divers en geven veel voldoening en plezier.
Bij de evaluatie aan het eind van die tweede dag, blijkt nu een aanzienlijk groter enthousiasme dan na de eerste dag. De meeste deelnemers zien het wel zitten een eduScrumpoging te wagen. En dat komt goed uit want over enkele weken is er een terugkomdag, waarop iedereen zijn of haar ervaringen deelt!

Retrospective
Op de terugreis denk ik terug aan een plezierige en leerzame ervaring. Leuk iets wel dat eduScrum. In elk geval een vorm die goed kunt toepassen bij onderwijs in ontwerpen en onderwijs in onderzoeken. Maar het is niet alleen eduScrum waarmee we bezig zijn geweest. De hele cursus was eigenlijk een prachtige gelegenheid om ideeën over goed en leuk onderwijs op te doen, uit te wisselen en te toetsen. Het is alleen al waardevol om daar eens even tijd voor te krijgen. En dat dan ook nog onder een leiding van een adequate trainer. Leuk dat we dit soort dingen kunnen doen in het M-Tech-project! En waard om aan te bevelen aan hen die er (nog) niet bij waren. Ik zie wel uit naar die terugkombijeenkomst!

Het geheim
Bij de start van de cursus moesten we allemaal een leervraag formuleren. De mijne was “Wat is het geheim van eduScrum?” Ik heb er wel een antwoord op gekregen. Oh, … je zou dat antwoord willen weten? Advies: volg de cursus!

Arne Mast, expert in het M-tech-project
https://www.linkedin.com/in/arnemast/nl

*Meer over het M-Tech-project vind je bijvoorbeeld op http://www.mavotech.nl/home

zaterdag 19 september 2015

eduScrum werkt, ook tijdens lessen Economie!



Gepubliceerd: 8/2015

Dit is wat Peter de Ridder, docent Economie op de Mavo van de GSG Leo Vroman in Gouda, vertelt in een interview met Ward Bergmans, coach eduScrum, over zijn ervaringen met eduScrum in de klas.

Het is een heldenverhaal geworden voor elke docent die het aandurft om te breken met traditionele onderwijswerkvormen en kiest voor de reis met eduScrum.

Ward: Waarom heb jij eduScrum geïntroduceerd bij jouw leerlingen?

Peter: Ik heb meerdere werkvormen uitgeprobeerd, maar die werkten niet. Het grootste voordeel van eduScrum is, dat het een samenwerkingsvorm betreft met structuur en vaste kaders.

Ward: Je hebt de eduScrum training gevolgd. Wat ben je in de praktijk met deze training gaan doen?

Peter: Na de eduScrum training was ik erg enthousiast en zag ik meteen vele mogelijkheden voor mijn leerlingen en ik. Allereerst ben ik wel gaan uitproberen of deze aanpak ook geschikt is voor leerlingen van de Mavo. Na vele ervaringen ben ik er nu van overtuigd, dat eduScrum prima te doen is op een Mavo. Iedereen die hieraan twijfelt, mag contact met mij opnemen. De enige restrictie hierbij is wel, dat je de leerlingen nadrukkelijk de ceremonies van eduScrum laat memoriseren.

Ward: Heeft deze training jouw lessen veranderd?

Peter: Ja, enorm. Ik heb de beloftes van eduScrum allemaal zien uitkomen. Met het oog op mijn leerlingen als volgt.
In de huidige lessen zijn de leerlingen veel enthousiaster. Ze vinden mijn lessen nu leuker, omdat de vrijheid in het kiezen van activiteiten met betrekking tot de lesstof, sterk is toegenomen.
Voor wat betreft ook hun toekomst, is het een groot voordeel, dat met eduScrum de leerlingen veel beter leren plannen, zelfsturend worden, beter gaan samenwerken en zich meer verantwoordelijk voelen voor het eigen leerproces en dat van het team.
Indien ik kijk naar de resultaten van de leerlingen, dan stel ik vooral vast, dat deze niet zijn teruggelopen. Verschillende leerlingen zijn bij deze nieuwe aanpak zeker gebaat en hebben betere cijfers gekregen. De meeste leerlingen hebben overeenkomstige resultaten behaald, maar zijn nu wel een stuk vlotter klaar en ervaren veel meer plezier bij het leren.

Ward: Is met eduScrum jouw rol als docent veranderd?

Peter: Zeker. Ik kan rondlopen tijdens de les zonder dat ik bang hoef te zijn voor chaos. Elke leerling weet wat hij of zij moet doen.
Ook kan ik weglopen om iets te halen. De leerlingen gaan gewoon verder.
Met eduScrum is het leerproces meer ontspannen geworden. Prettig is, dat ik nu met een leerling of groepje leerlingen even over voetbal of iets dergelijks kan praten, terwijl de andere leerlingen met eigen werkzaamheden of die van het team bezig zijn.



Ward: Kan je een typerende eduScrum anekdote vertellen?

Peter: Ja, opzienbarend was het volgende. Op een dag was ik te laat in de les. De klas was toen uit zichzelf al begonnen. Zonder docent waren de leerlingen reeds 20 minuten aan het werk. Natuurlijk was de teamleider vooraf aan mijn aankomst de klas ingegaan om ‘een oogje in het zeil te houden’. Hij zag dat iedereen aan het werk was. De teamleider keek zijn ogen uit!

Ward: Wat doe je met eduScrum nu anders als docent?

Peter: Allereerst luister ik beter naar de leerlingen en heb ik meer dan voorheen hun vertrouwen gewonnen.
Op dit moment leer ik de leerlingen vooral om zelfstandig te plannen. Zij hebben hier nu voordeel van, maar ook straks in hun toekomst is goed kunnen plannen van levensbelang.
Ook heb ik meer ruimte en tijd gekregen om mijn onderwijs te differentiëren. Leerlingen zijn nu vaak in groepjes of individueel op eigen niveau aan het werk.
Bovendien kan ik mijn uitleg of instructie beter aanpassen aan de individuele leerling of een groepje leerlingen. Een groepje leerlingen of een leerling is nu vaker in de gelegenheid om te vragen naar extra uitleg, terwijl de andere leerlingen doorwerken. Natuurlijk kan ik ook als docent besluiten om extra uitleg te geven.
Tevens leer ik de leerlingen om nu zelf naar oplossingen te zoeken. Dit versterkt hun cognitieve vaardigheden en persoonlijke ontwikkeling.
Tenslotte krijgen nu alle leerlingen van mij meer persoonlijke aandacht. Vooral omdat je met eduScrum steeds alle groepen afgaat. Voorheen gebeurde het me wel eens, dat ik wat stille kinderen vergat.

Ward: Wat zijn vooral je taken als eduScrum docent?

Peter: Als eduScrum docent ben je tijdens de les vooral de persoon die de groepjes leerlingen of individuele leerlingen begeleidt, met hen afspraken maakt of ingrijpt tijdens hun werkzaamheden. Dit kost soms veel energie. Vooral als je zojuist bent begonnen met lesgeven op basis van eduScrum. Daar moet je dan even doorheen.

Ward: eduScrum is een onderwijsraamwerk. Heb je reeds met andere onderwijswerkvormen in de klas gewerkt?

Peter: Ik heb in het verleden vele werkvormen uitgeprobeerd. Bij andere docenten zullen meteen ‘bellen gaan rinkelen’, als ik spreek over placemat, flitsen, rotonde, mind-map, simultaan presenteren en experts.
Deze werkwijzen gaven plezier en waren afwisselend, maar gaven geen vaste structuur, voor zowel mij niet, als de leerlingen. Bovendien geeft het onrust en is er sprake van tijdverlies, indien je steeds een nieuwe werkvorm in de klas introduceert.

Ward: Op dit moment werk jij met eduScrum in verschillende klassen. Wat zijn je huidige ervaringen?

Peter: Het werken met eduScrum in mijn klassen 3 Mavo gaat prima. Elke leerling weet wat van hem of haar wordt verwacht en alles loopt eigenlijk als vanzelf.
Het verloopt wat moeizamer bij de tweede klassen van diezelfde school, waaraan ik Economie geef. Alhoewel in een van deze klassen wordt reeds goed op basis van eduScrum gewerkt. Maar een volgende klas moet nog ontdekken wat samenwerken echt is. En met tot slot één klas, waarmee ik opnieuw dien te beginnen. Met de leerlingen van deze klas moet ik teruggaan naar de basis en met hen antwoorden vinden op de volgende vragen. Waarom hanteren we eduScrum in de klas? Wat is het belang van samenwerken? Welke vaste ceremonies kent eduScrum? Hoe moeten de ceremonies worden uitgevoerd?

Ward: Welke hindernissen ben je tegen gekomen met de leerlingen tijdens het werken met eduScrum? Heb je die hindernissen kunnen wegnemen? En hoe dan?

Peter: Voor de leerlingen was het erg lastig om de burn-down grafiek van eduScrum onder de knie te krijgen en er een te maken. Sowieso houden ze deze grafiek niet bij en kost het hen veel tijd om dit te leren doen en het belang hiervan in te zien. Volharding met de kinderen in het steeds opnieuw maken van deze grafiek, toont elke keer weer waar het team staat in het leerproces, geeft praktisch aan wat nog moet worden gedaan en geeft veel plezier indien alles weer op tijd af is.

Ook het bijhouden van het eduScrum logboek kostte de leerlingen veel tijd. Het bijhouden hiervan is erg belangrijk. In dit boek staat wat alle teamleden hebben gedaan thuis of tijdens de les. Bij de Retrospective of voor een normering is het erg belangrijk om hierin te kunnen kijken wat ieders bijdrage is geweest. Om het bijhouden van het logboek te structureren, heb ik met de leerlingen afgesproken, dat tijdens de eerste les de helft van de klas het logboek bijhoudt en tijdens de volgende les de andere helft dit doet. Bovendien heb ik met de roostermaker afgesproken om mijn 45- minuten-lessen om te zetten in 90-minuten-lessen. Hierdoor kunnen de leerlingen meer aandacht besteden aan het bijhouden van het logboek.

Als eduScrum docent dien je aan het begin van een periode (een eduScrum iteratie, zo’n 2 tot 3 weken) al het materiaal vooraf aan de lessen gereed te hebben, opdat de leerlingen goed kunnen plannen. Op basis van traditioneel onderwijs was het voorheen mogelijk om nog tijdens de periode materiaal te maken.

Zoals op vele scholen, zijn ook bij ons de klaslokalen niet echt groot. In de klas, met zoveel leerlingen op elkaar, verliepen de stand ups altijd wat moeizaam. Daarom hebben de leerlingen en ik gekozen om de stand ups op de gang te gaan houden. Hier konden ze met magneetjes de flappen op de kluisjes hangen.

Tijdens het werken in de klas met eduScrum krijgen de leerlingen antwoordenboekjes om hun opdrachten na te kijken. Verschillende niet eduScrum docenten zijn in dit geval bang dat leerlingen slechts de antwoorden overschrijven. Ik ben niet bang hiervoor. Natuurlijk zullen er bij aanvang altijd wel een paar leerlingen zijn, die dat doen. Maar hier komen ze altijd zelf van terug. Immers, tijdens het maken van het proefwerk komen deze leerlingen erachter, dat het overschrijven van de antwoorden niet volstaat. Een volgende keer zullen zij het anders aanpakken.

Vaak hebben docenten het idee, dat veel zelfgemaakt of aangepast materiaal of gereedschap tijdens het werken in de klas verloren gaat. Ik deel die mening niet. Ik heb een grote doos met eduScrum materiaal die de leerlingen mogen gebruiken. Om maar wat te noemen, ik ben nog geen linialen en markers kwijtgeraakt. Volgens mij heeft dit veel te maken met het plezier dat de leerlingen nu beleven tijdens de eduScrum lessen en de verantwoordelijkheid die ze voelen voor het leerproces, de materialen en elkaar!