donderdag 28 april 2016

Agile in Education Global Scrum Gathering

terug
APRIL 28, 2016 
Last week I spent four days in Orlando, FL collaborating with a dozen other folks who are working with Agile practices in Education at the Scrum Alliance Global Scrum Gathering. Most of us met for the first time on Sunday morning, then the group almost doubled in size on Monday, adding even more new faces to the mix.

We accomplished a lot in 3 days. We were able to:
•    meet
•    get acquainted
•    share some of the work we’re doing in our respective projects
•    analyze our individual and collective strengths in the collaborative process
•    explore common values and principles threaded through our work
•    write a collective manifesto for what Agile in Education represents
•    evolve said Manifesto into an ‘Agile Education Compass’ (better metaphor)
•    design a visual representation of said Compass
•    compose a succinct introduction the content of our Compass
•    present and share the whole thing at the Open Space
•    inspire others around the conversation of Agile in the education space

We all left feeling really good about what we created together, but more importantly we left feeling connected to each other — and, to the larger change that we are working to bring about in the world.
Some of the people I worked with had met each other briefly or worked together in some capacity, but most of us were strangers when we began. For me, this all started by seeing and eventually connecting with John Miller on Twitter, who was doing work with public schools under his brand — Agile Schools. John connected a bunch of human dots and last September set up a call for us to all meet. It’s pretty prevalent for folks in the Agile community to be really excited about the concepts they’re working with, because they’ve probably directly experienced some level of personal or social transformation from engaging with them. In our group, it felt like there was even more excited anticipation, as we all recognize the big problems in Education and the really savvy solutions that Agile can provide.

After our call in September we made some action steps. John really liked the idea of getting us together to see what an Agile Education Manifesto would look like and how it could advance our common goals. Not too much longer we landed on meeting in Orlando in April after John was able to get Scrum Alliance on board with supporting us. We have felt a lot of gratitude for John and the way he held this intention throughout the year and did what needed to be done to bring us together. Thanks, John!!

I did have some reservations — or cautiousness — about this event and what it would produce. I was definitely excited for it and really interested to get to know everyone, but I was a little uneasy about whether or not we would find alignment around what Agile really means in the education space. For one thing, I was representing the radical end of the spectrum here — ALCs are designing outside of the current system, which fully removes us from any curriculum or cultural constraint that the industrial education model may otherwise impose.

What was really amazing for me, was that my concerns wound up being completely dissolved by the second day. Of course, there was, at times, creative tension among us in the group — but never did I feel like, “Oh man, these people just don’t get it”. In fact, the opposite was true. While there are significant differences is the degrees of creative autonomy the students may have in our schools, it was clear to me that everyone I worked with really understood what kids are truly capable of, what they really need, and how an ideal educational experience would be fully self-directed and self-organized.

It felt great to show up as my authentic self and hold the pieces of this work that I believe to be so important and to have others who not only recognized and appreciated my convictions, but passionately embodied their own.

While ALC is committed to showing “another world is possible” as we create in our open sandbox, I absolutely understand how essential it is for others to be bringing these ideas directly into the system that we all want to replace. I believe for major change to occur in Education, the people need to see effective solutions happening all around them. Elements of those solutions need to brought into the current system to create more spaciousness for students and teacher – – to allow them to really access their agency for the first time. Simultaneously, we can be building ALCs and other innovative schools from a foundation of complete composability and creativity.

Ultimately, I believe in a world without “school”. I believe we can have living learning communities in our towns and cities that are self-directed and self organized — completely tapped into the resources that exist all round us and within us. To get something like that we have to pry back the blinders — we have to give people access to themselves and to different language that is inherently co-creative.
I was so happy to meet and work with these brilliant, big-hearted people who believe in giving students (and adults!) the trust that we all need to start creating the world we want to live in.

*Gratitude bow* to you all:
•    Arno Delhij
•    Guido van Dijk
•    Mark French
•    Erin Horn
•    Marmy Kondras
•    John Miller
•    Martin Peters
•    Robert Rodenbaugh
•    Krissyn Sumare
•    Mike Vizdos (facilitator)
•    Marian Willeke
•    Willy Wijnands


by Tomis

eduScrum in Orlando April, 18-20 2016



Willy Wijnands en Arno Delhij van het eduScrum team zijn door Scrum Alliance.org uitgenodigd om naar Orlando te komen samen met andere scholen.
Het samenkomen op deze ScrumAlliance Gathering 2016 van 16 tot en met 22 april is georganiseerd door John Miller Agile Classrooms.

Ons samenzijn, in totaal 13 mensen uit
7 verschillende organisaties en invalshoeken, had als doel om een ‘Agile in Education’ manifesto op te stellen.

            
We hebben intensief en hard met elkaar gewerkt om tot een manifesto te komen.
Het is alleen geen manifesto geworden maar een kompas. Een paraplu waaronder we met elkaar en anderen kunnen samenwerken, info delen om zo met en van elkaar te leren.
 Waarom zijn we bij elkaar gekomen? Met elkaar wilden we ervaringen delen om tot een gezamenlijke doelstelling te komen: Hoe we een Agile manier van leren kunnen toepassen in het onderwijs.
                 




Hoe hebben we dat gedaan? Door onze eigen ervaringen en dat van de anderen met elkaar te delen en tot een commitment te komen. Dit gebeurde o.a. door te prioriteren en te stemmen. In groepjes uit elkaar gaan, thema’s uitwerken, bij elkaar komen, feedback ontvangen en verwerken en zo doorgaan tot het uiteindelijke product.
    
Wat hebben we met elkaar opgeleverd? Producten die ons een reis laten maken van waar we nu staan en waar we naar toe kunnen gaan.                
Een overkoepelend kompas waar een ieder op zijn eigen manier binnen de kaders zijn invulling aan kan geven. Iedereen heeft dus zijn eigen kompas!
Verder nog een website
Agile in Education opgezet om onze ervaringen en kennis te kunnen blijven delen. Zo ook via #agileedu op twitter kun je info vinden (tekst, foto’s, video’s,…….)
John Miller legt in het kort het kompas uit.


We hebben ons als ‘Agile in Education’ team mogen presenteren in een Open Space voor 1100 deelnemers. Daarna hebben we een workshop gehouden over Agile leren in education.

 Kijk en luister naar Krissyn, een van onze teamleden die ons Agile in Education Compass presenteert.
      


  In het midden Manny Gonzales, CEO ScrumAlliance, die onze bijeenkomst mogelijk gemaakt heeft.

Het ‘Agile in Education’ komt nu maandelijks online bij elkaar om onze ervaringen met elkaar te delen. Deze info verwerken we in onze trainingen zodat eduScrum als middel in ‘Agile in Education’ zich dynamisch blijft vernieuwen en ontwikkelen.
Al met al is het een geweldige ervaring geweest en mooi om hier deelnemer van te mogen
         

       
                   Willy Wijnands    -    John Miller    -   Arno Delhij
                
eduScrum team        -      Agileschools     -   eduScrum team

Willy Wijnands,

Leraar scheikunde op het Ashram College
Grondlegger van eduScrum

maandag 26 oktober 2015

Op zoek naar het geheim van eduScrum

Homepage


Op zoek naar het geheim van eduScrum

Er zijn tal van die dingen waar je nooit op uitgeleerd bent. Hoewel ik al een tijdje meeloop op veel en diverse plekken in en om het onderwijs (zie bijvoorbeeld mijn LinkedIn-profiel), leer ik nog steeds elke dag. En dat is leuk! Een leven lang leren … Het komt mij wel goed uit! Zo volgde ik laatst een cursus eduScrum. Dat moet ik natuurlijk even uitleggen.

Het M-Tech-project *
Momenteel werk ik o.a. voor het M-Tech-project. Dat is een project van het Platform Bèta Techniek (PBT) dat beoogt exacte en technische vakken meer gezicht te geven op vmbo TL. Met als uiteindelijk doel dat meer leerlingen vakken zoals wiskunde, natuurkunde en scheikunde kiezen, dat meer leerlingen interesse krijgen voor exact en technologie en dat meer leerlingen kiezen voor een vervolgopleiding in de technische sector. Meer dan 100 mavo-scholen proberen dat te bewerkstelligen door in netwerken met elkaar te werken aan onderwijsvernieuwing, aan aandacht voor technologie, aan aandacht voor beroepen en opleidingen, aan professionaliseren van docenten, aan samenwerken met beroepsonderwijs en met bedrijven. Om scholen hierbij te helpen is er o.m. een programma van cursussen waaraan zij kunnen deelnemen. En een cursus eduScrum is er daar een van.
Ik vind het M-Tech-project een leuk project, omdat het direct werken aan onderwijs is. Het gebeurt allemaal in de school en in de klas! Hoewel mijn rol in het project een ondersteunende en helpende is (officieel heet ik bij het PBT een expert) mocht ik toch meedoen aan de cursus. En dat was een prettige, nuttige en leerzame ervaring.

EduScrum
Uiteraard ga ik hier niet even uitleggen wat eduScrum is, daarover staat genoeg op de eduScrum-site. Maar het moge duidelijk zijn dat eduScrum een mooi hulpmiddel kan zijn om enthousiast en enthousiasmerend met science en techniek bezig te gaan. Immers, leerlingen kunnen onderzoekend en ontwerpend leren als ze dat zelf doen, zelf verantwoordelijk zijn en zelf actief leren. De leerlingen leren en de docent helpt. De eduScrum-aanpak biedt die mogelijkheid.

De cursus
De cursus bestaat uit twee hele dagen en, zo’n zes weken later, nog een derde halve dag. Op de eerste donderdag zaten dus om negen uur zo’n 20 M-Tech’ers, voor het overgrote deel (gelukkig!) docenten van verschillende scholen, klaar voor de cursus. De vooraf verstrekte informatie, de eduScrumgids, geeft even het gevoel van “oh … wat een boel ingewikkelde structuren, wat veel rollen en activiteiten, wat een Engelse termen, …”. Er lijkt zelfs wel een eigen eduScrum-vakjargon te zijn. De enthousiaste cursusgever Arno legt al veel stukjes op hun plaats. Met een diverse keuze uit werkvormen (teach as you preach), waarmee de deelnemers ook enthousiast aan de gang gaan, komt er al een heleboel helderheid. Het gaat die eerste dag vooral om te leren wat scrum is. De verschillende rollen, ceremonies en regels komen aan de hand van actieve opdrachten aan de orde. In telkens weer wisselende groepjes worden de diverse aspecten uitgewerkt. We leren de termen sprint, productowner, team, scrummaster, definition of done, review, etc. Termen die ook na een hele dag nog niet iedereen tot de verbeelding spreken. Allemaal niet dramatisch, het is gewoon het gevoel dat je er nog even doorheen moet. Dat gebeurt de volgende dag.

Ja, toch …
Die vrijdag wordt het allemaal duidelijk. Het gaat nu om het toepassen. Bovendien schuift eduScrum-uitdenker Willy Wijnands aan. Hij is “gewoon” scheikundeleraar. Hij beantwoordt de vele vragen, maar vertelt over ook concrete ervaringen en geeft voorbeelden uit de lespraktijk. Dat wordt gewaardeerd door de deelnemers. We maken scrummend een eigen presentatie over eduScrum.  Cursusleiders Arno en Willy zijn de productowners. De deelnemers werken in zorgvuldig (welke kwaliteiten heb je nodig?) gekozen teams fanatiek aan hun opdracht. De presentaties zijn divers en geven veel voldoening en plezier.
Bij de evaluatie aan het eind van die tweede dag, blijkt nu een aanzienlijk groter enthousiasme dan na de eerste dag. De meeste deelnemers zien het wel zitten een eduScrumpoging te wagen. En dat komt goed uit want over enkele weken is er een terugkomdag, waarop iedereen zijn of haar ervaringen deelt!

Retrospective
Op de terugreis denk ik terug aan een plezierige en leerzame ervaring. Leuk iets wel dat eduScrum. In elk geval een vorm die goed kunt toepassen bij onderwijs in ontwerpen en onderwijs in onderzoeken. Maar het is niet alleen eduScrum waarmee we bezig zijn geweest. De hele cursus was eigenlijk een prachtige gelegenheid om ideeën over goed en leuk onderwijs op te doen, uit te wisselen en te toetsen. Het is alleen al waardevol om daar eens even tijd voor te krijgen. En dat dan ook nog onder een leiding van een adequate trainer. Leuk dat we dit soort dingen kunnen doen in het M-Tech-project! En waard om aan te bevelen aan hen die er (nog) niet bij waren. Ik zie wel uit naar die terugkombijeenkomst!

Het geheim
Bij de start van de cursus moesten we allemaal een leervraag formuleren. De mijne was “Wat is het geheim van eduScrum?” Ik heb er wel een antwoord op gekregen. Oh, … je zou dat antwoord willen weten? Advies: volg de cursus!

Arne Mast, expert in het M-tech-project
https://www.linkedin.com/in/arnemast/nl

*Meer over het M-Tech-project vind je bijvoorbeeld op http://www.mavotech.nl/home

zaterdag 19 september 2015

eduScrum werkt, ook tijdens lessen Economie!



Gepubliceerd: 8/2015

Dit is wat Peter de Ridder, docent Economie op de Mavo van de GSG Leo Vroman in Gouda, vertelt in een interview met Ward Bergmans, coach eduScrum, over zijn ervaringen met eduScrum in de klas.

Het is een heldenverhaal geworden voor elke docent die het aandurft om te breken met traditionele onderwijswerkvormen en kiest voor de reis met eduScrum.

Ward: Waarom heb jij eduScrum geïntroduceerd bij jouw leerlingen?

Peter: Ik heb meerdere werkvormen uitgeprobeerd, maar die werkten niet. Het grootste voordeel van eduScrum is, dat het een samenwerkingsvorm betreft met structuur en vaste kaders.

Ward: Je hebt de eduScrum training gevolgd. Wat ben je in de praktijk met deze training gaan doen?

Peter: Na de eduScrum training was ik erg enthousiast en zag ik meteen vele mogelijkheden voor mijn leerlingen en ik. Allereerst ben ik wel gaan uitproberen of deze aanpak ook geschikt is voor leerlingen van de Mavo. Na vele ervaringen ben ik er nu van overtuigd, dat eduScrum prima te doen is op een Mavo. Iedereen die hieraan twijfelt, mag contact met mij opnemen. De enige restrictie hierbij is wel, dat je de leerlingen nadrukkelijk de ceremonies van eduScrum laat memoriseren.

Ward: Heeft deze training jouw lessen veranderd?

Peter: Ja, enorm. Ik heb de beloftes van eduScrum allemaal zien uitkomen. Met het oog op mijn leerlingen als volgt.
In de huidige lessen zijn de leerlingen veel enthousiaster. Ze vinden mijn lessen nu leuker, omdat de vrijheid in het kiezen van activiteiten met betrekking tot de lesstof, sterk is toegenomen.
Voor wat betreft ook hun toekomst, is het een groot voordeel, dat met eduScrum de leerlingen veel beter leren plannen, zelfsturend worden, beter gaan samenwerken en zich meer verantwoordelijk voelen voor het eigen leerproces en dat van het team.
Indien ik kijk naar de resultaten van de leerlingen, dan stel ik vooral vast, dat deze niet zijn teruggelopen. Verschillende leerlingen zijn bij deze nieuwe aanpak zeker gebaat en hebben betere cijfers gekregen. De meeste leerlingen hebben overeenkomstige resultaten behaald, maar zijn nu wel een stuk vlotter klaar en ervaren veel meer plezier bij het leren.

Ward: Is met eduScrum jouw rol als docent veranderd?

Peter: Zeker. Ik kan rondlopen tijdens de les zonder dat ik bang hoef te zijn voor chaos. Elke leerling weet wat hij of zij moet doen.
Ook kan ik weglopen om iets te halen. De leerlingen gaan gewoon verder.
Met eduScrum is het leerproces meer ontspannen geworden. Prettig is, dat ik nu met een leerling of groepje leerlingen even over voetbal of iets dergelijks kan praten, terwijl de andere leerlingen met eigen werkzaamheden of die van het team bezig zijn.



Ward: Kan je een typerende eduScrum anekdote vertellen?

Peter: Ja, opzienbarend was het volgende. Op een dag was ik te laat in de les. De klas was toen uit zichzelf al begonnen. Zonder docent waren de leerlingen reeds 20 minuten aan het werk. Natuurlijk was de teamleider vooraf aan mijn aankomst de klas ingegaan om ‘een oogje in het zeil te houden’. Hij zag dat iedereen aan het werk was. De teamleider keek zijn ogen uit!

Ward: Wat doe je met eduScrum nu anders als docent?

Peter: Allereerst luister ik beter naar de leerlingen en heb ik meer dan voorheen hun vertrouwen gewonnen.
Op dit moment leer ik de leerlingen vooral om zelfstandig te plannen. Zij hebben hier nu voordeel van, maar ook straks in hun toekomst is goed kunnen plannen van levensbelang.
Ook heb ik meer ruimte en tijd gekregen om mijn onderwijs te differentiëren. Leerlingen zijn nu vaak in groepjes of individueel op eigen niveau aan het werk.
Bovendien kan ik mijn uitleg of instructie beter aanpassen aan de individuele leerling of een groepje leerlingen. Een groepje leerlingen of een leerling is nu vaker in de gelegenheid om te vragen naar extra uitleg, terwijl de andere leerlingen doorwerken. Natuurlijk kan ik ook als docent besluiten om extra uitleg te geven.
Tevens leer ik de leerlingen om nu zelf naar oplossingen te zoeken. Dit versterkt hun cognitieve vaardigheden en persoonlijke ontwikkeling.
Tenslotte krijgen nu alle leerlingen van mij meer persoonlijke aandacht. Vooral omdat je met eduScrum steeds alle groepen afgaat. Voorheen gebeurde het me wel eens, dat ik wat stille kinderen vergat.

Ward: Wat zijn vooral je taken als eduScrum docent?

Peter: Als eduScrum docent ben je tijdens de les vooral de persoon die de groepjes leerlingen of individuele leerlingen begeleidt, met hen afspraken maakt of ingrijpt tijdens hun werkzaamheden. Dit kost soms veel energie. Vooral als je zojuist bent begonnen met lesgeven op basis van eduScrum. Daar moet je dan even doorheen.

Ward: eduScrum is een onderwijsraamwerk. Heb je reeds met andere onderwijswerkvormen in de klas gewerkt?

Peter: Ik heb in het verleden vele werkvormen uitgeprobeerd. Bij andere docenten zullen meteen ‘bellen gaan rinkelen’, als ik spreek over placemat, flitsen, rotonde, mind-map, simultaan presenteren en experts.
Deze werkwijzen gaven plezier en waren afwisselend, maar gaven geen vaste structuur, voor zowel mij niet, als de leerlingen. Bovendien geeft het onrust en is er sprake van tijdverlies, indien je steeds een nieuwe werkvorm in de klas introduceert.

Ward: Op dit moment werk jij met eduScrum in verschillende klassen. Wat zijn je huidige ervaringen?

Peter: Het werken met eduScrum in mijn klassen 3 Mavo gaat prima. Elke leerling weet wat van hem of haar wordt verwacht en alles loopt eigenlijk als vanzelf.
Het verloopt wat moeizamer bij de tweede klassen van diezelfde school, waaraan ik Economie geef. Alhoewel in een van deze klassen wordt reeds goed op basis van eduScrum gewerkt. Maar een volgende klas moet nog ontdekken wat samenwerken echt is. En met tot slot één klas, waarmee ik opnieuw dien te beginnen. Met de leerlingen van deze klas moet ik teruggaan naar de basis en met hen antwoorden vinden op de volgende vragen. Waarom hanteren we eduScrum in de klas? Wat is het belang van samenwerken? Welke vaste ceremonies kent eduScrum? Hoe moeten de ceremonies worden uitgevoerd?

Ward: Welke hindernissen ben je tegen gekomen met de leerlingen tijdens het werken met eduScrum? Heb je die hindernissen kunnen wegnemen? En hoe dan?

Peter: Voor de leerlingen was het erg lastig om de burn-down grafiek van eduScrum onder de knie te krijgen en er een te maken. Sowieso houden ze deze grafiek niet bij en kost het hen veel tijd om dit te leren doen en het belang hiervan in te zien. Volharding met de kinderen in het steeds opnieuw maken van deze grafiek, toont elke keer weer waar het team staat in het leerproces, geeft praktisch aan wat nog moet worden gedaan en geeft veel plezier indien alles weer op tijd af is.

Ook het bijhouden van het eduScrum logboek kostte de leerlingen veel tijd. Het bijhouden hiervan is erg belangrijk. In dit boek staat wat alle teamleden hebben gedaan thuis of tijdens de les. Bij de Retrospective of voor een normering is het erg belangrijk om hierin te kunnen kijken wat ieders bijdrage is geweest. Om het bijhouden van het logboek te structureren, heb ik met de leerlingen afgesproken, dat tijdens de eerste les de helft van de klas het logboek bijhoudt en tijdens de volgende les de andere helft dit doet. Bovendien heb ik met de roostermaker afgesproken om mijn 45- minuten-lessen om te zetten in 90-minuten-lessen. Hierdoor kunnen de leerlingen meer aandacht besteden aan het bijhouden van het logboek.

Als eduScrum docent dien je aan het begin van een periode (een eduScrum iteratie, zo’n 2 tot 3 weken) al het materiaal vooraf aan de lessen gereed te hebben, opdat de leerlingen goed kunnen plannen. Op basis van traditioneel onderwijs was het voorheen mogelijk om nog tijdens de periode materiaal te maken.

Zoals op vele scholen, zijn ook bij ons de klaslokalen niet echt groot. In de klas, met zoveel leerlingen op elkaar, verliepen de stand ups altijd wat moeizaam. Daarom hebben de leerlingen en ik gekozen om de stand ups op de gang te gaan houden. Hier konden ze met magneetjes de flappen op de kluisjes hangen.

Tijdens het werken in de klas met eduScrum krijgen de leerlingen antwoordenboekjes om hun opdrachten na te kijken. Verschillende niet eduScrum docenten zijn in dit geval bang dat leerlingen slechts de antwoorden overschrijven. Ik ben niet bang hiervoor. Natuurlijk zullen er bij aanvang altijd wel een paar leerlingen zijn, die dat doen. Maar hier komen ze altijd zelf van terug. Immers, tijdens het maken van het proefwerk komen deze leerlingen erachter, dat het overschrijven van de antwoorden niet volstaat. Een volgende keer zullen zij het anders aanpakken.

Vaak hebben docenten het idee, dat veel zelfgemaakt of aangepast materiaal of gereedschap tijdens het werken in de klas verloren gaat. Ik deel die mening niet. Ik heb een grote doos met eduScrum materiaal die de leerlingen mogen gebruiken. Om maar wat te noemen, ik ben nog geen linialen en markers kwijtgeraakt. Volgens mij heeft dit veel te maken met het plezier dat de leerlingen nu beleven tijdens de eduScrum lessen en de verantwoordelijkheid die ze voelen voor het leerproces, de materialen en elkaar!

maandag 7 april 2014

Agile leren met eduScrum

Homepage

Agile leren met eduScrum

Een agile manier van werken is prima geschikt voor het ontwikkelen van software. Maar dat is niet het enige wat je met agile kunt doen. Eerder beschreef ik al hoe je agile kunt veranderen door sterktes te gebruiken, met Scrum kwaliteit kunt verbeteren, als self-organising team workshops ontwikkelen en je hoe je continu verbeterd met agile.
Scrum kun je ook prima toepassen in het onderwijs. eduScrum is een leuke en effectieve manier om agile les te geven met zelf-organiserende teams van leerlingen. Als partner en vriend van eduScrum mocht ik een kijkje in de keuken nemen bij het Ashram college in Alphen aan den Rijn en sprak ik met leerlingen over hun ervaringen met eduScrum.

Een nieuwe manier van leren
EduScrum bestaat inmiddels al zo’n 3 jaar. In 2011 begon Willy Wijnands met eduScrum en heeft het daarna samen met het eduScrum team verder ontwikkeld tot een agile manier om les te geven, geïnspireerd door enthousiaste verhalen die ze hoorden over Scrum.
In 2012 vond ik eduScrum en zag ik hoe ze met zelf-organiserende teams van leerlingen mooie presentaties behalen. Via Twitter was het contact snel gelegd en zo leerde ik meer over eduScrum. Ik was en ben gecharmeerd van de manier waarop eduScrum de leerlingen en hun persoonlijke ontwikkeling centraal stelt.
Voor InfoQ deed ik in 2013 een interview met eduScrum en Blueprint Education over Scrum in Education. Het is mooi om zowel de overeenkomsten als de verschillen te zien van deze twee manieren van lesgeven met Scrum die onafhankelijk van elkaar zijn ontstaan. Met het duo interview werd het contact gelegd en sindsdien delen eduScrum, Blueprint Education en Agile Schools ervaringen met elkaar.
EduScrum staat niet stil. In 2013 is de stichting eduScrum opgericht. Jeff Sutherland was onder de indruk van eduScrum toen hij in 2013 het Ashram college bezocht. De Engelstalige eduScrum Guide en Nederlandstalige eduScrum gids staan inmiddels online en het aantal scholen dat eduScrum toepast groeit.
Het eduScrum team kan en wil het niet alleen doen, daarom werken ze samen met partners. Ik ben een vriend van eduScrum, als kennispartner deel ik mijn ervaringen met het eduScrum team en met de andere vrienden van eduScrum en help ik om de implementatie van eduScrum in het onderwijs te faciliteren.

Wat vinden leerlingen van eduScrum?
De resultaten die met eduScrum behaald worden zien er mooi uit. Maar wat vinden de leerlingen zelf van eduScrum? Als een van de vrienden van eduScrum was ik op 27 maart 2014 op het Ashram college, de plek waar het allemaal begonnen is. We rouleerden lang 4 groepjes van leerlingen en spraken vrijuit over hun ervaringen, meningen en ideeën over eduScrum. Hieronder een samenvatting van wat ik die avond over eduScrum heb gehoord van de leerlingen.
Iedere leerling heeft sterke eigenschappen, dingen waar ze goed in zijn. Teams van leerlingen worden zo samengesteld dat die eigenschappen van de individuele leerlingen benut worden. De docent wijst een teamcaptain aan of deze wordt gekozen door de klas, die vervolgens bij het samenstellen van het team op zoek naar andere leerlingen met eigenschappen die ze nodig hebben in hun team. Daardoor ontstaan er “multidisciplinaire” teams waarin de leerlingen elkaar aanvullen vanuit hun kwaliteiten.
Om met eduScrum te kunnen leren moeten de opdrachten moet wel passen bij de eduScrum aanpak. Het moeten dingen zijn die je met een groepje kunnen doen. Waarbij de leerlingen zelf onderwerpen kunnen bestuderen en uitzoeken en zelfstandig kunnen werken. Bij de vakken waar al vaak in groepen wordt gewerkt, zoals de exacte vakken scheikunde, natuurkunde en techniek, past eduScrum heel goed. Als je met eduScrum in een bepaald vak les wilt gaan geven moet je er wel voor zorgen dat er opdrachten zijn die een team uit kan voeren. Met daarbij voldoende vrijheid om als team het werk zelf te organiseren.
In eduScrum heb je net als in Scrum een taskboard. Dat heet de “Flap”.  Het is een groot flipover vel waarop alle taken en opdrachten staan en de voortgang wordt bijgehouden. De leerlingen gaven aan dat het maken van de flap som veel tijd kost. Verder is het lastig dat een van de leerlingen de flap mee moet brengen naar de les, en daarna ook weer meenemen; anders dan de meeste Scrum teams hebben de leerlingen immers geen vaste plek waar ze als team werken. Leerlingen kunnen de flap niet inzien als ze thuis aan een opdracht willen werken en dat is soms lastig. Een idee was om een on-line flap te maken. Ik denk dat zoiets bijvoorbeeld met Trello zou kunnen.
Je leert met eduScrum om samen te werken, het werk te plannen en ook te kijken hoe het gaat. Wat je af moet hebben in een spint, het einddoel is duidelijk. Met de burndown zie je of je het werk af gaat krijgen binnen de sprint. Als team heb je de verantwoordelijkheid om dat doel te halen, uit de gesprekken bleek dat de leerlingen dat heel serieus nemen. Ze ervaren het als onprettig als ze dingen niet af krijgen.
Wat doe je als het niet lekker loopt in een team? Bijvoorbeeld als een leerling zijn/haar afspraken niet nakomt of niet goed meedraait in het team? Natuurlijk probeer je dat eerst samen op te lossen, binnen het team. Als het niet gaat  dan ga je naar je docent. Een voordeel van eduScrum is dat het sneller duidelijk wordt als er een probleem is, al tijdens de sprint en niet pas aan het eind van een semester of bij een toets. Daardoor kun je het eerder oplossen en voorkom je dat problemen te groot worden.
De leerlingen vinden het leren met eduScrum leuker dan de “klassikale” lessen. Wat maakt het leuk? Met name het samenwerken en het zelf kunnen bepalen hoe je dingen doet. Dat je zelf iets uitzoekt en het niet voorgekauwd krijgt. Wat leerlingen minder leuk vinden is dat het snel duidelijk wordt als je iets niet snapt. Je kunt het niet verbergen voor je teamleden. Dat voelt soms minder prettig. Maar het voordeel van het team is dat je hulp kunt vragen aan de andere teamleden, waardoor je het wel gaat snappen. De stikker kan pas door op de flap als iedereen het werk af heeft, elkaar helpen helpt!
Iedere sprint wordt afgesloten met een retrospective. Daarin word gekeken wat er goed is gegaan en wat nog beter kan. Dat doen de leerlingen eerst voor zichzelf en daarna bespreken ze dat samen. Ze geven elkaar ook cijfers en lichten toe wat ze van elkaar vinden en waarom dat zo is.

eduSrum werkt en is leuk
Leren doe je door te beleven. Met eduScrum gaan de leerlingen zelf met lesstof aan de slag en bepalen zelf hoe ze het zich eigen maken. Naast de vakkennis leren ze ook om het werk te plannen en tracken, samen te werken, en regelmatig te evalueren hoe het gaat en hun manier van werken als een team te verbeteren. Het is ook leuk en dat zie je terug in de resultaten en hoor je als met de leerlingen praat.
Ik bedank Willy Wijnands en het eduScrum team, dat ik erbij mocht zijn op het Ashram college! Als vriend van eduScrum help ik bij de implementatie van eduScrum in het onderwijs, bijvoorbeeld met nieuwe oefeningen voor agile retrospectives om leerlingen en docenten te helpen om continue te verbeteren.